สัมภาษณ์ « กลับไปที่หน้าสารบัญบทความ "ปลากระดี่ได้น้ำ" กับ ความหมายที่ปลายปีกของเขา ภาพประกอบ: ปลากระดี่ได้น้ำ "บนถนนของนักดูนก เราอาจพบผู้คนมากหน้า หลายอาชีพที่ต่างมีความรักในสิ่งเดียวกัน สำหรับผมแล้ว ผมคิดว่าการที่เราเข้าไปใกล้รั้วบ้านของเขาเพื่อถ่ายภาพนั้น เป็นการรบกวนเขาพอสมควรแม้ว่าเราจะตั้งบังไพรก็ตามเถอะ เพราะฉะนั้นผมจึงเลือกที่จะให้เขามีโอกาสป้อนอาหารลูกของเขาตัวละ 2 ครั้งโดยประมาณก่อนที่ผมจะล่วงล้ำเข้าไป ...ที่สำคัญกว่านั้น เราทั้งหมดจะไม่ถ่ายภาพของเขาในขณะที่กำลังป้อนอาหารหน้าโพลงโดยเด็ดขาด" "ปลากระดี่ได้น้ำ" ผู้รักและเคารพในชีวิตธรรมชาติ มากเท่าๆกับรักในความพิถีพิถันบนงานถ่ายภาพ ที่เปรียบเสมือนส่วนหนึ่งของชีวิต เราลองมารู้จักกับปลากระดี่ได้น้ำ ใน"ความหมายที่ปลายปีก"ของเขา CookieTalkie: ปลากระดี่ได้น้ำช่วยเล่าแนะนำตัวเองหน่อยค่ะ ปลากระดี่ได้น้ำ เป็นนามปากกาของ ด.ช.ชัยวัฒน์ ชินอุปราวัฒน์ (ต้องย้อนหลังไปอีก 39 ปีนะครับ) เป็นคนกรุงเทพฯตามทะเบียนบ้านแต่ไปเติบโตที่ ชลบุรี เรียนจบที่มหาวิทยาลัยศิลปากร ตอนนี้หาเลี้ยงปากท้องด้วยอาชีพ นักออกแบบและนักพัฒนาที่ดินให้กับบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง CookieTalkie: ที่มาของชื่อนามปากกา "ปลากระดี่ได้น้ำ" ได้มาอย่างไรคะ ชื่อปลากระดี่ได้น้ำ ได้มาจากรุ่นพี่ใจอารีคนหนึ่งที่มอบให้ผมเพื่อใช้ไปโลดโผนอยู่บน www.pantip.com CookieTalkie: เริ่มดูนกตั้งแต่เมื่อไรคะ และอะไรเป็นแรงดาลใจให้คิดอยากดูนกคะ ผมเริ่มต้นดูนกตอนสมัยที่ฟองสบู่แตกเพราะงานที่ทำอยู่ลดน้อยถอยลงผสมกับเริ่มเบื่อกับกิจกรรมดำน้ำแล้ว (ที่จริงคือลดค่าใช้จ่ายจากค่าทริฟดำน้ำที่แพงขึ้นขณะที่รายได้เริ่มน้อยลง) CookieTalkie: ปลากระดี่ได้น้ำเคยเลี้ยงนกมาก่อนหรือเปล่าคะ ผมเคยเลี้ยง นกหงษ์หยก เมื่อตอนที่มียศเป็น ด.ช.เนื่องจากสมัยนั้น “ฮิต” ครับ ตอนแรกเลี้ยงแค่คู่เดียวแต่พอผ่านไปหลายฝนเข้าก็เกือบร้อยตัว แต่ตอนหลังพอเข้าไปเรียนที่มหาวิทยาลัยศิลปากร ก็ไม่มีเวลาครับเพราะเรียนหนักพอสมควรที่แย่ไปกว่านั้นคือผมต้องทำงานประจำที่บริษัท JSL และ KITA record เป็นคนออกแบบฉากละครและทำ MV.ให้กับศิลปินในสังกัดควบคู่ไปกับการเรียนด้วยเลยทำให้ต้องมอบนกทั้งหมดให้กับเพื่อนคอเดียวกันไปเกือบสิบคนเพราะรู้ตัวดีว่า หากปล่อยพวกเขาไว้กับเราแล้วพวกเขาต้องไม่มีความสุขแน่ ก็ไม่รู้จะทำอย่างไรได้ ขนาดเวลาจะนอนยังหายากเลย CookieTalkie: ปลากระดี่ได้น้ำชอบวาดภาพนกด้วย ความสามารถนี้เกิดขึ้นได้อย่างไรคะ ผมชอบวาดรูปก็ตอนที่ต้องเดินทางไปทำงานที่ต่างจังหวัดและต่างประเทศบ่อยๆ เนื่องจากพอเสร็จจากงานในแต่ละวันแล้วก็อยู่แต่ในห้องพักโรงแรม มันว่างจัดก็เลยหาอะไรที่ชอบทำครับ แล้ววาดรูปก็เป็นหนึ่งในอุดมการณ์ของผม CookieTalkie: ทำไมถึงเลือกที่จะเป็นคนดูนกแบบถ่ายภาพนกคะ สำหรับผมการถ่ายภาพนกให้อะไรมากกว่า “ภาพนก” มันทำให้ผมมีเวลาที่จะสำรวจตรวจตราความรูสึกของตัวเองตามลำพังแล้วการถ่ายภาพนกมันก็มีห้วงยามของความ สมหวัง คละเคล้ากับกับความ ผิดหวัง หากผมคบหากับทั้งสองอย่างที่ว่านี่ได้อย่างสนิทใจแล้ว ผมคงมีชีวิตที่ไม่ทุรนทุลายมากนักในช่วงเวลาที่รอให้ชีวิตเกยตื้นขึ้นฝั่งอย่างถาวร...ผมเชื่ออย่างนั้น! CookieTalkie: เคยไปเข้าร่วมโครงการดูนกแบบใช้วิธีวาดภาพ แทนถ่ายภาพหรือเปล่าคะ “ไม่เคย”ครับ ผมเรียนรู้ด้วยตัวเองโดยมีพื้นฐานจากการเรียนวาดภาพตอนที่เรียนอยู่ที่ ม.ศิลปากร เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แต่ก็ขอแนะนำว่าหากท่านใดที่ไม่มีพื้นฐานการ Drawing มาเลยก็ควรเข้ารับการฝึกอบรมเถอะครับ (นี่ขอถือวิสาสะแนะนำแบบครูเลยนะ เพราะอย่างน้อยผมก็เคยไปลิ้มรสการเป็นอาจารย์พิเศษที่ ม.กรุงเทพฯอยู่สี่ปีเต็มๆ) มันจะทำให้เรียนรู้ได้เร็วขึ้น พอไปได้เร็วก็รู้สึก “หนุกหนาน” พอหนุกหนานมันก็ไม่เบื่อ กำลังใจกับลูกฮึดตามมาอีกเป็นเข่งครับ ไม่เกินฤดูวาดเป็นเซียนเลย CookieTalkie: เล่าถึงอุปกรณ์ดูนกที่ใช้อยู่ให้ฟังหน่อยค่ะ ปัจจุบันใช้อุปกรณ์ดูนกและถ่ายภาพนกชนิดไหนบ้าง มีกี่ชิ้นและราคาประมาณเท่าไรคะ อุปกรณ์ดูนกของผมก็เป็นของไม่แพงครับเพราะไม่มีสตางค์มากพอจะไปทุ่มเท ที่สำคัญอุปกรณ์แพงมันไม่ได้การันตีว่าจะทำให้การดูนก “มีความสุข” ส่วนเรื่องอุปกรณ์ถ่ายภาพนี้แพงขึ้นมาหน่อยแต่ก็ไม่ใช่รุ่น Top ราคาทั้งชุดก็หลักแสนครับเพราะเป็นของ Canon ผมเก็บสตางค์อยู่เป็นปีกว่าจะซื้อได้ CookieTalkie: การออกไปถ่ายภาพนกแต่ละครั้ง ต้องเตรียมตัวอย่างไรบ้างคะ มีอะไรที่ต้องเอาติดไปด้วยโดยขาดไม่ได้ ผมเริ่มต้นจากการหาข้อมูลในสถานที่ๆจะไป ไม่ว่าจะเป็นเส้นทางเดินป่า ที่กางเต๊นท์และอาหาร รวมถึง นก ที่คาดว่าจะพบเจอในพื้นที่นั้นๆ สิ่งที่ผมมักจะนำติดตัวไปด้วยเสมอนอกเหนือจากอุปกรณ์ถ่ายภาพนกคือ “มารยาท” ครับสำหรับผมแล้วคิดว่าทุกที่ทุกแห่งนั้นมีขนบวิถีที่แปลกต่างกันออกไป เราต้องให้เกียรติคนในพื้นที่ยิ่งไปกว่านั้นต้องมีมารยาทในการใช้พื้นที่ด้วย นี่ยังมิได้นับรวมเรื่อง มารยาทในการดูนกที่ต้องแนบท้ายไปด้วยอย่างไม่มีข้อแม้ใดๆ เพราะเรื่องทำนองนี้ละเอียดอ่อนพอสมควร หากมีเรื่องอะไรที่ไม่ดีเกิดขึ้นผมคงต้องก้มหน้ารับบาปนั้นโดยไม่ข้อแม้ใดๆ เช่นนั้นแล้วผมเข้มงวดกับตนเองทุกครั้งที่สืบเท้าเข้าป่า ผมมักจะเตือนตนเองเสมอว่า “อะไรควรได้” “อะไรควรถอย” แล้วชีวิตในป่าของผมนั้นมันก็ “วิเศษมากเลย...จ๊อด...ดด์” CookieTalkie: ปลากระดี่ได้น้ำ ชอบไปดูนกและถ่ายภาพนกที่ไหนมากที่สุดคะ ทั้งในประเทศไทยและนอกประเทศ หากพูดถึงในประเทศไทยผมก็ชูจั๊กกะแล้ให้ “ดอยอินทนนท์” เป็นแหล่งดูนก ถ่ายภาพนกที่ผมชอบที่สุด แต่หากเป็นต่างประเทศผมสนใจที่ “บอร์เนียว” มากครับ ส่วนชอบหรือเปล่ายังไม่ทราบเพราะต้องลองไปสัมผัสก่อน แต่ตอนนี้ต้อง “ เก็บสตางค์ค่าเดินทางแล้วละ” CookieTalkie: นกชนิดใดที่คิดว่าชอบมากที่สุดคะ ทำไมถึงชอบคะ ผมชอบนกในตระกูล Kingfisher หรือ กระเต็น ครับ อาจเป็นเพราะว่านกชนิดนี้ส่วนใหญ่มีชีวิตที่เกาะติดอยู่กับริมน้ำคล้ายกับชีวิตในวัยเยาว์ของผมครับ CookieTalkie: ปกติออกดูนกกี่ครั้งต่อเดือนคะ และได้เคยทำสถิติไหมคะว่าดูนกมาทั้งหมดกี่ชนิดแล้ว ก็แล้วแต่โอกาสอำนวยครับ บางทีก็ไปเดือนละสี่ครั้งเลย แต่อย่างน้อยสุดสองครั้งต่อเดือนครับ(กลัวลงแดงอะ) CookieTalkie: อุปสรรคในการดูนกและถ่ายภาพนกที่พบบ่อยๆคืออะไรคะ เรื่องใหญ่เลยก็ “เวลา” ครับ บางทีติดงานยุ่งพอดี ส่วนอีกเรื่องก็เป็นสภาพ “อากาศ” ที่มักจะสร้างปัญหาในการถ่ายภาพนกได้พอสมควร CookieTalkie: ปลากระดี่ได้น้ำมีงานอดิเรกอะไร นอกจากการดูนกและถ่ายรูปนกไหมคะ ผมเคยดำน้ำเป็นกิจกรรมหลักที่ทำมาก่อนที่การถ่ายภาพนกครับ CookieTalkie: หนังสือรวมเล่ม "ความหมายที่ปลายปีก" เป็นการรวบรวมผลงานเล่มแรกเลยหรือเปล่าคะ คิดอย่างไรถึงได้ทำขึ้นมาคะ “ความหมายที่ปลายปีก” ถือว่าเป็นผลงาน (เสี่ยง) เล่มแรกของผมเลยก็ว่าได้ครับ เหตุผลที่ผมตัดสินใจทำก็มีหลายเหตุผลแต่โดยหลักๆแล้วผมอยากให้มีคนสนใจธรรมชาติ สนใจนกและสัตว์มากขึ้นเพราะเมื่อเขาหรือเธอเหล่านั้นสนใจ การรุกล้างทำลายก็ลดน้อยลงเนื่องจากความรักความเข้าใจในธรรมชาตินั้นจะเป็นคนบอกพวกเขาโดยที่ผมไม่ต้องพูดอะไร กลุ่มเป้าหมายของผมคือ “เด็กรุ่นใหม่” และนี่ก็เป็นสาเหตุที่ทำให้ผมต้องทำให้ราคาหนังสือ “ถูก” พอที่พวกเขาสามารถหยิบจับเอาไปอ่านกันได้บ้าง บนง่ามต้นไม้ขนาด 2 คนโอบริมลำธาร กม. 16 ห่างจากหน้าบังไพรของผมราว 8 เมตร มีรังของนกแต้วแล้วสีน้ำเงิน (Blue Pitta) ทำรังไว้อย่างแนบเนียน ....ข้างในรังของเขานั้นมีลูกน้อยที่เพิ่งมีขนหลอดอยู่ 4 ตัว ...... ธรรมดาแล้ว นกแต้วแล้วสีน้ำเงินจะเข้าป้อนอาหารให้ลูกห่างกันประมาณครั้งละไม่เกินครึ่งชั่วโมง จะเร็วช้ากว่านั้นก็ไม่เกินสูบบุหรี่หมดมวน 3 ชั่วโมงที่พ่อแม่นกไม่ได้เข้ามาป้อนอาหารลูกเลยนั้น ถือว่าเป็นความผิดพลาดของผม เรื่องนี้ผมขอแอ่นอกรับอย่างลูกผู้ชาย และที่นกไม่เข้ามาป้อนนั้น อาจเป็นเพราะว่าผมยังนิ่งไม่พอ หรือบังไพรตั้งขวางทางที่นกจะบินขึ้นป้อนลูก ซึ่งอาจจะเป็นทั้ง 2 สาเหตุรวมกันก็เป็นได้ ยังดีที่พี่โต๊ะแกมาดึงผมออกจากหน้ารังนั้น ก่อนที่แกจะบอกกล่าวถึงเหตุผลกับผมที่โต๊ะอาหารในครัวของเจ้าหน้าที่ฯ พร้อมกับกลุ่มพี่ๆที่ถอยออกมาก่อนผม ก็ให้คำแนะนำเพิ่มเติม เราทุกคนที่โต๊อาหารได้กลับไปที่หน้าบ้านของครอบครัวเจ้าแต้วแล้วสีน้ำเงินอีกครั้งหลังอาหาร แต่การกลับไปครั้งนี้ไม่มีใครที่คิดจะไปถ่ายภาพเขาอีก เราทุกคนไปก็ด้วยความเป็นห่วงพวกเขา คราวนี้เรายืนซุ่มอยู่ห่างจากรังกว่า 15 เมตร แล้วใช้กล้องสองตาส่องเข้าไป ประมาณ 15 นาทีเห็นจะได้ แต้วแล้วตัวสีน้ำเงินผู้พ่อก็โผขึ้นไปเกาะที่คาคบไม้หน้ารัง ก่อนที่จะป้อนไส้เดือนที่คาบอยู่ในปากให้กับลูกน้อยทั้ง 4 ตัวอย่างไม่ต้องระแวงกับสิ่งใด พอป้อนเสร็จเขาก็คาบถุงอุจจาระสีขาวของลูกบินออกไปทิ้งที่นอกรัง ก่อนที่แม่นกจะบินขึ้นมาสลับกันป้อนลูกอีกครั้ง พวกเราทุกคนรู้สึกโล่งใจกับภาพที่เห็นเมื่อครู่ ส่วนผมนั้นคงต้องจดจำบทเรียนนี้ไปอีกนานตลอดชีวิตการถ่ายภาพนกเลยก็ว่าได้ CookieTalkie: ใช้เวลารวบรวมจนพิมพ์ออกมาเป็นเล่มนานแค่ไหนคะ มีอุปสรรค์อะไรไหมคะ ผมใช้เวลารวบรวมทุกตัวอักษรราวหกเดือนเห็นจะได้ ส่วนภาพถ่ายนั้นสะสมมามากกว่าห้าปีครับ CookieTalkie: เมื่อหนังสือวางตลาดไปแล้ว มีเสียงตอบรับมาอย่างไรบ้างคะ เท่าที่เห็นในWeb.และจากเมล์ที่ได้รับนับว่า “ดีเหนือความคาดหวัง” ตอนนี้ผมเลยมีงานอดิเรกเพิ่มขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการตอบเมล์หรือเซ็นหนังสือให้กับมิตรรักนักอ่านจำนวนหนึ่ง พูดก็พูดเถอะอย่างหลังนี้ผมก็อดเขินไม่ได้ อยู่ก็มีคนมาขอลายเซ็น เกิดมาก็เคยแต่เซ็นเอกสารเรื่องงาน พอมาเซ็นหนังสือก็เลยรู้สึกแปลกๆ “เขิน” ครับเพราะผมไม่คิดว่าตนเองนั้นมีความสามารถถึงขั้นจะไปเซ็นลายเซ็นให้ใครได้เหมือนกับนักเขียนรุ่นใหญ่ๆที่บารมีแก่กล้า แต่ก็เซ็นให้นะครับเพราะไม่อยากให้คิดว่าผมหยิ่งยะโสถือตัวแต่อย่างใด มันเขินจริงๆครับ อิอิ CookieTalkie: โครงการเล่ม 2 วางไว้อย่างไรบ้างคะ โครงการเล่มสองเหรอครับ! อืมม์...ตั้งใจอยากจะทำเป็นภาพสีทั้งเล่มโดยมีเนื้อหาที่เป็นทั้งภาษาไทยและอังกฤษควบคู่ไปด้วย เพื่อเป็นประโยชน์กับนักดูนกชาวต่างชาติ นอกจากนั้นจะเพิ่มข้อมูลเฉพาะในเชิงวิชาการแนบท้ายเรื่องด้วย แต่ตอนนี้ก็ยังเป็นแค่ “ความฝัน” นะครับเพราะการที่จะทำหนังสือดีมีคุณภาพขนาดนั้นผมคงต้องใช้ทุนสูงพอสมควร ราคาหนังสือที่ออกมาก็แพงเป็นเงาตามตัว ยิ่งไปกว่านั้นผมคงไม่มีทุนมากมายที่จะมาทำ ตอนนี้ก็ได้แต่หวังว่าจะมีสำนักพิมพ์ที่กล้าจะเดินจูงมือก้าวข้ามธารน้ำที่เชี่ยวกรากไปพร้อมกับผมก็เท่านั้น มาถึงตรงนี้ผมก็ขอขอบพระคุณพี่แก้วตาด้วยครับที่ช่วยให้คำแนะนำที่ดีกับผมมาตลอด CookieTalkie: คิดว่าตัวเองได้อะไรจากการดูและถ่ายภาพนกบ้างคะ ผมได้หลายอย่างมากครับ ทั้งความสุข ทั้งเพื่อนกระทั่งรู้จักตัวเองในเหลี่ยมมุมที่ยังไม่เคยเห็น CookieTalkie: นักดูนกที่ดีควรปฏบัติตนอย่างไรคะ ก็ต้องเคารพกฎกติกาที่เราทุกคนทราบกันดีอยู่แล้ว CookieTalkie: การที่ผู้คนออกไปดูนกในธรรมชาติกันมากๆ จะสร้างผลกระทบใดกับนกในธรรมชาติหรือไม่คะ ก็คงมีบ้างแต่ก็ในอัตราที่น้อยหากเราทุกคนช่วยกันปฏิบัติตามกฎครับ CookieTalkie: ผลดีที่มองเห็นได้ชัดในการส่งเสริมให้คนออกไปดูนกในธรรมชาติมีอะไรบ้างคะ อย่างน้อย เขาหรือเธอผู้นั้นก็คงเกรงใจป่า เข้าใจพื้นที่และรักสัตว์ขึ้นอีกเป็นกระบุงแหละครับ CookieTalkie: ปกติจัดว่าตัวเองเป็นหนึ่งในนักอนุรักษ์นกด้วยหรือเปล่าคะ เอิ๊กกๆ....ได้ยินคำนี้บ่อยจัง! ตอบตามตรงเลยก็แล้วกันครับว่า “ผมไม่ใช่นักอนุรักษ์” แต่อย่างใด หากแต่วิถีของผมนั้นก็ไม่แปลกต่างจากผู้ที่มียศ “นักอนุรักษ์” เท่าใดนักเพราะสำหรับผมแล้วแค่ชื่อเรียกแบบนั้นคงไม่มีความหมายอันใดหากการกระทำนั้นสวนทางกับชื่อเรียกกันแบบสุดขั้ว ผมภูมิใจในสิ่งที่ทำมากกว่าการได้มาซึ่งคำว่า “นักอนุรักษ์”(อันนี้ผมมิได้กล่าวเพื่อเสียดสีใครแต่อย่างใด หากแต่รู้สึกทำนองนี้จริงๆครับ) CookieTalkie: ผู้ที่ไปดูนกและถ่ายภาพนก ได้ช่วยอะไรในส่วนของการอนุรักษ์นกบ้างคะ ผมว่าพวกเราช่วยกันทั้งเรื่องข้อมูลและเป็นหูเป็นตาให้กันและกันด้วยครับ อย่างเช่นการรายงานพบนกใหม่ การให้ข้อมูลพฤติกรรมของนกบางชนิดที่ยังไม่มีข้อมูล เป็นต้น CookieTalkie: เมื่อต้องถ่ายภาพนก เราควรเคารพธรรมชาติของนกอย่างไรบ้างคะ หัวใจสำคัญเลยคือ “เอาใจเขาไปใส่ใจเรา” ไม่ล้ำเส้นจนเกินงามพยายามทำตัวเป็นแขกที่ดีกับเจ้าของบ้าน อย่าลืมนะครับว่าในดิบไพรนั้นคือบ้านของพวกเขา เราเพียงแต่แวะไปทักทาย อย่างการถ่ายภาพนกทำรัง ป้อนลูกนั้น มันละเอียดอ่อนมากต้องใช้ความระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง ต้องทำตามกติกากันอย่างเคร่งครัดครับ เจ้ากระทาดงสีน้ำตาล (Bar-backed Partridge) นกก็ไม่ใช่ ไก่ก็ไม่เชิง อันนี้ผมคิดเล่นๆ เขามากัน 2 ตัวค่อยๆย่องข้ามขอนไม้เข้าไปที่บ่อน้ำอย่างระแวดระวังผมรอจังหวะให้เขาดื่มน้ำในบ่อให้เสร็จก่อน แล้วค่อยบรรจงลั่นชัดเตอร์เก็บภาพเขา เพราะเกรงว่าแสงแฟลชอาจทำให้เขาตกใจและเดินออกไปโดยที่ยังไม่ได้ดื่มน้ำ CookieTalkie: มีส่วนไหนที่น่าเป็นกังวลบ้างคะสำหรับนกในประเทศไทย เรื่องที่น่าเป็นห่วงก็อย่างเช่น การที่พื้นที่อาศัยและหากินของพวกเขาถูกทำลายไม่ว่าจากการตัดไม้ทำลายป่าด้วยน้ำมือมนุษย์หรือไฟป่ารวมไปถึงการดักจับเพื่อนำมาเพื่อการค้าครับ CookieTalkie: ในระหว่างที่ไปเก็บภาพนก เคยพบเหตุการณ์ใดที่ทำให้รู้สึกหดหู่สะเทือนใจไหมคะ เท่าที่ไปมาก็ยังไม่เคยเจอนะครับ แต่พอที่จะเข้าข่ายหน่อยก็เป็นตอนที่ผมไปนั่งเฝ้าถ่ายภาพนกแต้วแล้วหูยาว( Eared Pita) ที่แก่งกระจานครับ ตอนนั้นมีงูจงอางตัวเขื่องค่อยๆเลื้อยมากินลูกนกแต้วแล้วหูยาวต่อหน้าต่อตาผมโดยที่ผมไม่สามารถช่วยอะไรได้ สารภาพตามตรงว่ากลัวครับ ตกใจด้วยเพราะระยะของงูจงอางห่างจากผมแค่ไม่เกินสิบเมตร หากผมทำอะไรผิดคิวผิดแผนคงต้องลาโลกไปก่อนกำหนดเป็นแน่ เสียใจครับ! CookieTalkie: รู้สึกอย่างไรเมื่อเห็นนกป่าถูกจับมาขายคะ อันที่จริงข้อนี้ไม่ค่อยอยากจะพูดเท่าใดครับ เดี๋ยวจะเข้าใจกันผิดไปเปล่าๆ เอาเป็นว่าในที่นี้ผมขอพูดถึงเฉพาะ “นกป่า” เท่านั้นนะครับ ไม่เกี่ยวกับ “นกเลี้ยงสวยงาม” ซึ่งผมถือว่าเป็นการเพาะเลี้ยงในแบบและที่มาที่ต่างกัน เอาเป็นว่า! รู้สึกไม่ค่อยสบายใจครับ แม้ว่าจะมีการจับกันหลายครั้งแต่แล้วในที่สุดก็กลับมาขายกันต่อไปอีก ผมเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันครับว่าเรื่องแบบนี้ปล่อยกันได้อย่างไร? CookieTalkie: อยากฝากอะไรให้กับนักดูนกรุ่นใหม่บ้างคะ ผมก็ได้แต่หวังว่าผู้ที่กรอกแบบฟอร์มลงทะเบียนเป็นคนดูนกและถ่ายภาพนกรุ่นใหม่นั้นจะเรียนรู้และเข้าใจวิถีปฎิบัติตนในการทำกิจกรรมนี้กันอย่างถ่องแท้ เพื่อก้าวต่อไปจะได้มั่นคง แข็งแรงจากนั้นก็จะพบกับความสุขทุกครั้งที่ออกผจญไปในไพรกว้าง ที่สำคัญผมก็ภาวนาให้เราทุกคนอยู่ร่วมกันในสังคมเล็กของพวกเราอย่างมีไมตรีต่อกัน ช่วยเหลือแบ่งเบา รู้จักรับรู้จักให้เพื่อสร้างสมดุลในชีวิต ที่เหลือจากนั้นก็แล้วแต่คำอวยพรจากฟ้าดินละครับ CookieTalkie ขอขอบคุณ ปลากระดี่ได้น้ำ ที่ได้กรุณาสละเวลาให้สัมภาษณ์ ด้วยเนื้อหาสาระที่จะเป็นประโยชน์แก่คนรักนกอย่างยิ่ง ผู้สัมภาษณ์: แก้วตา *บทความและภาพประกอบเป็นสิขสิทธิ์ของผู้เขียนและเจ้าของภาพถ่าย ที่ได้รับความคุ้มครองภายใต้กฏหมายลิขสิทธิ์ การนำไปเผยแพร่ต่อเพื่อผลประโยชน์ทางการค้าหรือเพื่อผลประโยชนอื่นใด ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าของลิขสิทธิ์อย่างเป็นทางการเท่านั้น cookietalkie@yahoo.com TOP copyright © 2003-2012 CookieTalkie.com