บทความและภาพประกอบ: แม่ชิ้น
|
 |
แก้วตาเป็นนกแก้วโม่ง เพศเมีย อายุที่แน่นอนนั้นไม่ทราบ ประมาณได้ว่าเจ้าของเลี้ยงมาสัก 3-4 ปีได้ จากคำบอกเล่าของคนที่เลี้ยงแก้วตา บอกว่า นกตัวนี้เป็นของลูกชายวัยสิบปีของเขา ซึ่งตอนนี้เรียนอยู่ต่างอำเภอ จะกลับมาประมาณเดือนละครั้งหาพ่อแม่ แต่ไม่เคยเล่นกับแก้วตาเลย เพราะแก้วตาดุและกัดทุกคนที่พยายามจะจับตัวเค้า
แก้วตาอยู่ในกรง ในตึกแถวติดถนนใหญ่ ทุกเช้าหลังจากแก้วตาตื่น จะเกาะกิ่งไม้ในกรงมองไปรอบๆ จะมีนายผู้หญิงมาเตรียมอาหารไว้ขายหน้าร้าน โดยไม่แม้แต่จะพูดทักทายแก้วตา นายจะวุ่นอยู่กับการทำอาหารและขายอาหารตลอดเช้า
กรงแก้วตาถูกวางไว้ที่พื้น ข้างกรงจะมีเจ้า"มารวย" หมาพันทางกำลังเลี้ยงลูกอ่อนอยู่ มารวยไม่เคยทำร้ายหรือขู่แก้วตา แต่แก้วตาก้อกลัวเจ้ามารวยมาก...
เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ แก้วตาก้มลงจิบน้ำในถ้วยที่นายใส่ไว้ให้เมื่อวานนี้ บางครั้งแก้วตาเผลออึลงไปในน้ำนั้น ก้อดูเหมือนน้ำจะขุ่นไปแต่ก้อคงแก้กระหายให้กับแก้วตาได้
บางครั้งถ้าโชคดี นายให้อาหารวันก่อนหน้านั้นมากหน่อยจนแก้วตากินไม่หมด ก้อจะเหลือมาถึงอีกวันให้พอกินได้ (อาหารเม็ดแดงนกขุนทอง) บางวันถ้าไม่เหลือ แก้วตาก้อตั้งหน้าตั้งตารอต่อไป....
เวลาประมาณเที่ยง นายผู้ชายมาแล้ว แก้วตาดีใจมาก พูดแก้วจ๋า แก้วจ๋า ร้องเรียกนายผู้ชายมาหา นายพาแก้วตาออกมาสูดอากาศริมถนนนอกตึกแถว เปลียนน้ำ เทถาดรองอึของแก้วตา แต่ไม่ได้เช็ดล้างคราบอึที่ติดซี่กรง แก้วตาคิดว่านายคงจะสะสมไว้ให้เป็นเจดีย์ไว้ดูเล่นมั๊ง.. แต่แก้วตาไม่สนใจหรอก เพราะใจจดจ่อรออาหารด้วยความหิว
นายเทอาหารนกขุนทองใส่ถ้วย ... แก้วตากินอาหารนกขุนทองไปสามสี่เม็ดแล้วหยุดนิ่ง...
ปี๊มๆๆ เสียงรถเข็นขายผลไม้ผ่านมา นายเรียกรถคันนั้นเหมือนที่เคยทำ เพื่อขอเม็ดฝรั่ง เปลือกแตงโมที่เหลือจากการขาย ... วันไหนแก้วตาโชคดี จะได้กินเม็ดฝรั่งของโปรด แต่ถ้ารถเข็นผลไม้ไม่มา วันนั้นแก้วตาก้อกินแต่อาหารนกขุนทอง...
แก้วตาจะอยู่ข้างนอกตลอดบ่าย นายจะเอาแก้วตากลับเข้าไว้ในตึกแถวก่อนกลับบ้าน ประมาณห้าถึงหกโมงเย็น และทิ้งน้ำและอาหารที่เหลือเอาไว้ในกรง... พอฟ้าเริ่มมืด แก้วตาก้อหลับไป พร้อมๆกับมารวย หมาแม่ลูกอ่อน... เพื่อรอที่จะตื่นขึ้นในเช้าของอีกวัน..
สายวันหนึ่ง ขณะที่แก้วตากำลังเกาะกิ่งไม้นิ่งๆเหมือนที่เคยทำทุกวัน มีหญิงสาว(สวย)คนนึงเดินผ่านมา "เลี้ยงนกแก้วด้วยเหรอคะ ที่บ้านก้อเลี้ยงเหมือนกันเลย ชื่อ "ลูกชิ้น" ตัวนี้ชื่ออะไรคะ"
"ไม่มีชื่อหรอก นี่ก้อเรียกมันว่าไอ้แก้วน่ะ"
"เค้ากินข้าวโพดไหม นี่ซื้อมาให้นกที่บ้าน ลองให้ดูได้ไหมคะ"
" กินทุกอย่างแหละ มันตะกละ" นายผู้หญิงพูด พร้อมเปิดกรงให้หญิงสาวคนนั้นยื่นข้าวโพดให้ "ขอเรียกเค้าว่า "แก้วตา" ละกันนะคะ ชอบชื่อมากเลย ตั้งไว้เป็นมงคลนะ".....
เกือบทุกวันหลังจากนั้น ช่วงสายๆ หญิงสาวคนนั้นจะแวะเวียนเอาผลไม้มาแบ่งให้แก้วตา ข้าวโพดบ้าง กล้วยบ้าง ตามแต่ที่นกของเธอจะได้กิน ให้แก้วตาได้รองท้อง ก่อนที่นายของแก้วตาจะตื่นและเดินทางมาให้อาหารแก้วตา..
อันที่จริง บ้านนี้เค้าเคยมีนกเลิฟเบิร์ดอยู่คู่นึง เค้าซื้อต่อมาจากเพื่อนที่บอกว่านกคู่นี้เคยให้ลูกแล้ว เลี้ยงอยู่ประมาณปีกว่าไม่เคยไข่เลย .. แม่ชิ้นคิดว่า จะไข่ยังไงล่ะอดมื้อกินมื้อ .. ได้กินแต่เมล็ดพืช สามสี่วันเปลี่ยนที รวมทั้งน้ำด้วย สามสี่วันจริงๆ เพราะกรงจะลอคกุญแจ ขี้เกียจเปิด (เค้าว่างั้น)
เคยมีครั้งนึง อาหารเม็ดหมดนกอดไปเลยวันนึง วันต่อมาพอดีเอาข้าวโพดไปให้แก้วตา เลยไปขอกุญแจมาไขให้ข้าวโพด นกเลิฟเบิร์ดสองตัวทะเลาะกันใหญ่ แย่งกันกินข้าวโพด
วันต่อมา ไปหาอีก ยังไม่มีอะไรในจานเลย มีแต่ฝักข้าวโพดของเมื่อวาน เลยให้ไปอีกชิ้นนึง วันที่สามทนไม่ไหวแล้วค่ะ ซื้อเมล็ดพืชรวมถุงเล็ก แล้วแบ่งไปให้ประมาณอุ้งมือนึง กินใหญ่เลย ทะเลาะกันไปด้วยกินไปด้วย คงจะหิวสุดๆ (ที่แม่ชิ้นไม่ให้อาหารเค้าไว้ทีละเยอะๆน่ะ กลัวเค้าจะเคยตัว วันหลังจะรอแต่เรา แต่จะคอยเทียวไปมองวันไหนไม่มีก้อจะให้ บางทีให้ไว้กะเค้า เค้าอาจจะไม่เอาให้นกก้อได้)
บางวันเราไม่ได้ไป เค้ายังฝากคนมาถามว่า วันนี้ไม่เห็นมาให้อาหารนกเลย...
ตอนนี้ เค้ายกนกคู่นี้ไปให้คนอื่นแล้วหละ ไม่รู้ว่าจะดีใจด้วยดีไหม ไม่รู้ว่าเจ้านกน้อยจะไปเจออะไรต่อไปน้อ...
|
