บทความและภาพประกอบ: หนอนนก
|
 |
หนอนนก ตื่นเถอะ นกหลุดหรือเปล่าลูก แม่เห็นเขียวๆอยู่บนต้นมะม่วงแน่ะ เสียงของแม่ทำให้เราต้องตื่นแต่เช้าวิ่งไปสำรวจกรงนก เด็กๆของเราก็อยู่ครบนี่นา แล้วใครล่ะเขียวๆอยู่บนต้นมะม่วงของแม่
เราจำได้ดีครั้งแรกที่เห็นหน้านกตัวนั้น
เป็นเช้าของวันที่ 4 พฤษภาคม เรามองไปที่ต้นมะม่วงของแม่ นกแก้วกะลิง สีเขียวกำลังแอบแทะมะม่วงต้นสุดโปรดของแม่เรา
มะม่วงเขียวเสวย
เราเลยถือโอกาสตั้งชื่อ นกสีเขียว บนต้นมะม่วงเขียวเสวย ว่า น้องเขียว
ช่วงที่เจอกันครั้งแรก เราไม่คิดหรอกนะว่าน้องเขียวจะมาเป็นสมาชิกประจำบ้านเรา แต่ผิดคาด เช้าวันรุ่งขึ้น น้องเขียวก็มาอีกแทะมะม่วงครึ่งลูกแล้วก็บินไป รุ่งขึ้นอีกวันและอีกวัน น้องเขียวก็มากอีก จนถึงวันที่แม่จะให้คนสวนเก็บมะม่วงทั้งต้นเพื่อแจกจ่ายเพื่อนๆ ช่วงนั้นน้องเขียวย้ายสถานที่เกาะ เริ่มมาโชว์ตัวมากขึ้น ตอนเช้าเกาะที่ต้นมะม่วง บ่ายๆย้ายมาเกาะต้นดอกจำปีหลังบ้านที่กิ่งสูงๆ แล้วแอบมองผู้คนในบ้านเดินไปมา เราเริ่มสบตากันเป็นครั้งแรก
แม่จ๋า ไปตลาดฝากซื้อกล้วยด้วยนะ หนูจะเอาไปให้นกสีเขียวกิน ด้วยความเป็นห่วงกลัวน้องเขียวจะหิว เราก็เลยเอากล้วยไปมัดติดกิ่งไม้ น้องเขียว พี่นกเอากล้วยมาให้นะ น้องเขียวให้ความสนใจเอียงคอมอง พอเราเดินห่างพอสมควร น้องเขียวจะปีนไต่ลงมาดูและเริ่มกินอย่างอร่อย แล้วก็บินจากไป
หลังจากวันนั้น ทุกๆเช้าน้องเขียวก็จะมาแกะกิ่งจำปาเพื่อรอกินกล้วย แล้วเราก็จะได้ยินเสียงแม่ประจำ หนอนนก ตื่นเถอะ น้องเขียวมาแล้ว
ตั้งแต่วันนั้นมา เราต้องแขวนกล้วยให้ทุกวัน กิจวัตรประจำวันของน้องเขียวก็คือเช้าบินมาเกาะต้นจำปา ร้องดังๆให้รู้ว่าน้องเขียวมาแล้วจ้า สายๆ บินมาเกาะหลังบ้าน ร้องอีกทักทายกับน้องมะนาว ลงมาหม่ำกล้วยแล้วบินเล่นไต่เล่นอย่างมีความสุขบนยอดไม้ เค้าจะบินวนเวียนรอบๆบ้าน เวลาน้องเขียวบินจะสวยมากเลยค่ะเย็นๆ จะแวะมาร้องหลังบ้าน กินกล้วย แล้วกลับไปนอนที่ไหนไม่รู้
เราเห็นน้องเขียวมีความสุขกับอิสระภาพ เราไม่อยากจับน้องเขียวมาขังไว้ มีเพื่อนๆบอกว่า เราควรจะพยายามจับน้องเขียวเพื่อความปลอดภัยของน้องเขียว แต่เราเคารพในอิสระภาพของน้องเขียว เราอยากเห็นน้องเขียวมีอิสระ เรามีความสุขที่จะคอยดูแลน้องเขียว ให้มีอาหารกินทุกวัน เรายอมตื่นเช้าทั้งๆที่เราไม่ค่อยชอบตื่นเช้าเท่าไหร่ OK! เพื่อน้องเขียว
เราสอนให้น้องเขียวหัดกิน ขนมปัง กินข้าวคลุกไข่ต้ม เผื่อว่าแม่เรา หรือ พี่เลี้ยงเราไม่ได้ไปตลาด กลัวน้องเขียวไม่มีกล้วยกิน มิตรภาพระหว่าง น้องเขียว กับ พี่นก ก็กระชับขึ้นเรื่อยๆ น้องเขียววางใจพี่นกมากขึ้น กล้าที่จะปีนลงมายืนใกล้ๆ ยอมให้พี่นกไล่นกพิราบที่มากวนเวลาน้องเขียวกินอาหารโดยน้องเขียวไม่ตกใจ น้องเขียวยอมรับขนมปังจากมือ เวลาฝนตกน้องเขียวคงมีที่หลบฝน เพราะน้องเขียวไม่เปียกฝนเวลากลับมาบ้านของเรา
น้องเขียวเป็นที่รักของทุกคนในบ้านรวมถึงเป็นที่รักของเพื่อนๆ หนอนนก ในเวป ด้วย ดูจากพี่ๆที่เข้ามาดูรูปน้องเขียวสม่ำเสมอ มีรูปใน E-card ด้วย ถ้าน้องเขียวมีโอกาสรู้คงจะดีใจนะ
น้องเขียวมีความสุขกับอิสระภาพมาก ครั้งสุดท้ายที่พี่นกเห็นน้องเขียว เช้าวันฝนปรอยๆ น้องเขียวกางปีก อาบน้ำฝนบนยอดต้นมะขามหวานหน้าบ้าน ท่าทางมีความสุขมาก คุณแม่พี่นกยังหัวเราะชอบใจเลย ว่าอยากปล่อยเจ้าน้องมะนาวกับน้องนุ่มนิ่มไปเล่นน้ำกับน้องเขียว.....เสียดายที่พี่นกไม่ได้ถ่ายรูปไว้
เย็นวันนั้นประมาณวันที่ 7 กรกฎาคม พี่นกไม่เห็นน้องเขียวอีกเลย
น้องเขียวไม่กลับมากินข้าวบ้านเรา..พี่นกก็รอน้องเขียว น้องเขียวไม่มา
พี่นกรีบตื่นแต่เช้า น้องเขียวก็ยังไม่มา
พี่นกรอนานมากจนหมดหวังที่จะเจอน้องเขียว
เศร้ามากเลยค่ะ
พี่ๆใน เวป ก็ถามถึงน้องเขียว แต่พี่นกเศร้าเกินกว่าจะเข้าไปตอบอะไรในนั้น พี่นกพยายามขับรถช้าๆวนรอบๆหมู่บ้าน ดูบนยอดไม้ เปิดหน้าต่างรถรอฟังเสียงน้องเขียว..ไม่มีวี่แววเลย
สงสาร น้องเขียว นะ หนอนนก สงสัยถูกคนยิงเล่นแล้วล่ะ
หายไปหลายวันเลย
แม่จ๋า อย่าคิดอะไรร้ายๆเลยนะ
หนอนนก ว่า เค้าอาจเหงาเลยย้ายไปหาเพื่อนก็ได้อีก 2-3 วันเค้าหิวก็คงกลับมาเองแหละ
เย็นวันที่น้องเขียวหนีพี่นกไปแล้ว 3 วัน พี่นกลงทุนไปสระผมร้านในหมู่บ้าน เพราะเค้าเป็นร้านชำด้วย น่าจะมีข่าวอะไรบ้าง ตอนเดินไปร้าน พี่นกพยายามดูตามถนน เผื่อว่าจะเห็นขนน้องเขียว ใจคิดว่าถ้าแมวกัดน้องเขียวคงทำขนหล่นบ้างแหละ ก็โล่งอกนะ ไม่มีขนเขียวๆเลย
ที่ร้านชำ ถามถึงนกแก้วสีเขียวก็ไม่ได้อะไรคืบหน้า เพราะพี่เจ้าของร้านไม่เคยเห็นน้องเขียวเลย ระหว่างสระผม พี่นกบอกตัวเองว่าคงคิดถึงน้องเขียวมากไป หูแว่วได้ยินเสียงน้องเขียว แต่ที่ร้านก็ใช้ไดร์เป่าผมอยู่และเปิดโทรทัศน์ดังมาก ก็เลยไม่ได้ยินอะไรอีก
หูฝาดจริงๆ
หลังจากสระผมเป่าผมเสร็จ พี่นกยังไม่อยากกลับบ้าน พี่นกก็เดินไปซอยหลังบ้าน ซอยที่หมาดุ ดุ นั่นแหละ ก็อยากไปดูว่าน้องเขียวไปแอบกินอะไรที่ไหน หมากัดก็ยอมนะ เดินไปถึงบ้านเช่าหลังเล็กๆ 2 หลัง ด้านขวามือประตูบ้านเปิดอยู่ มีเด็กนักเรียนประมาณ ป.2 กำลังนั่งทำการบ้านอยู่ ว่าจะถามเด็กก็คงไม่รู้เรื่อง ยิ้มให้น้องเค้าแล้วเดินต่อ เอ
พี่นกได้ยินเสียงนกร้องเบาๆ
เสียงเหมือนน้องเขียวเลย
ดัง 2 ครั้ง แล้วเงียบไป พี่นกก็เลยหยุดยืนอยู่หน้าบ้านคนอื่นๆ ยืนเฉยๆ มองตามต้นไม้
เจ้าของบ้าน..เค้าคงไม่คิดว่าพี่นกจะมาขโมยอะไรนะ
พี่นกได้ยินเสียงน้องเขียวจริงๆ ทีแรกคิดว่าอยู่ในบ้านน้องผู้หญิงคนนั้น มองเข้าไปก็ไม่มี
เอ..เสียงอยู่ฝั่งซ้ายมือจะใช่น้องเขียว หรือพี่นกหูฝาดอีกแล้ว?
คงเป็นเพราะพี่นก ยืนอยู่หน้าบ้านคนอื่นนานเกินไป
บ้านทางซ้ายมือ จึงมีชายวัยกลางคน เดินออกมามองพี่นก
พี่ พี่ เห็นนกแก้ว บินมาแถวนี้มั๊ยคะ
นกแก้วเหรอ นกสีเขียวเหรอ
ผมไม่เห็น
ไม่เห็น
พอดีนกแก้วที่บ้านหลุดมา..ขอบคุณค่ะ
พี่นกก็ถามไปงั้นแหละ เพราะไหนๆก็เดินมาแถวนี้แล้ว หน้าตาพี่คนนั้นเค้าก็ไม่เป็นมิตรเท่าไหร่ พี่นกก็เลยขอบคุณ กะว่าจะเดินกลับบ้านแล้วเชียว
พี่นกว่าพี่นกได้ยินเสียงน้องเขียวอีกแล้ว ก็เลยสอดส่ายสายตาไปที่ต้นไม้ในบ้านนั้น มองแถวยอดไม้ทิศที่มีเสียงก็ไม่มีนกสักตัว เอ!เห็นอะไรไหวๆอยู่ตรงกลางๆต้น
ในกรง นกสีเขียวเต้นอยู่ในกรงไม้ กรงดักนก
นั่นน้องเขียวนี่นา
พี่นกดีใจมาก..รีบชี้มือบอกชายคนนั้น ว่านกตัวนี้แหละค่ะ ในใจก็คิดว่า อ้าว!ไหน บอกไม่เห็นไง ตัวนี้แหละ ขอซื้อคืนได้มั๊ยคะ
เท่าไหรคะ เค้าทำหน้าตกใจมากเลยที่เราพบนก สงสัยกลัวเจอข้อหาขโมย รีบแก้ตัวว่าผมเพิ่งมา มีหญิงแก่(ท่าทางใจร้าย) เดินออกมาอีก 1 คน รีบพูดว่า ดักนกอื่นด้านหลังซอยพอดีจับได้ โชคดีนะที่ป้าจับได้ ไม่งั้นก็หายไปแล้วแหละ
พี่นกก็ยิ้มอย่างเดียวเลย ค้า ค้า ขอบคุณค่ะ ตกลงจะคิดค่านกเท่าไรคะ ผู้ชายคนนั้น(สงสัยลูกหลานป้า)ก็บอกว่า เอาคืนไปเถอะ แล้วเอากรงมาคืนด้วยเพิ่งซื้อมาตั้ง 400 จะได้เอาไปดักนกอีก
พี่นกดีใจมาก รีบรับกรงพร้อมน้องเขียวมา กลัวเค้าจะเปลี่ยนใจไม่คืนอ่ะ
น้องเขียวคงจำพี่นกไม่ได้ หรือกลัว ดิ้นรนอยู่ในกรงไม่ยอมหยุด พอเดินเลี้ยวตรงหัวมุมถนนเข้าเขตบ้านเรา
น้องเขียวจำได้ หยุดดิ้นมองรอบๆบ้าน แล้วยืนเฉย ๆ แม่จ๋า ดูสิหนูได้ใครมา ทุกคนในบ้านดีใจที่น้องเขียวกลับมา
พี่นกตัดสินใจตั้งแต่วินาทีที่เห็นกรงดักนกแล้วว่า พี่นกขอเลือกที่จะกักขังน้องเขียวไว้ดีกว่าที่จะให้น้องเขียวมีอิสระภาพ แต่ขาดชีวิต
วันนี้พี่นกก็ยังไม่สบายใจนะ เพราะทุกครั้งที่กินอิ่ม น้องเขียวจะทำท่าทางขอออกกรง มองไปทางต้นจำปีที่เคยมาบินเล่นแล้วทำท่าขยับปีกขอออก พี่นกต้องใจแข็งเพราะทนไม่ได้ที่น้องเขียวจะถูกจับไปขาย คราวนี้พี่นกคงตามน้องเขียวไม่พบแล้วล่ะ
หนอนนก อย่าปล่อยไปอีกแหละ
แม่บอกให้จับไว้ตั้งนานแล้ว
------
ตอนนี้น้องเขียวเริ่มคุ้นเคยกับกรงมากขึ้น ไม่ค่อยกระวนกระวายเหมือนช่วงอยู่ในกรงแรกๆแล้ว เค้าเริ่มทำตัวผ่อนคลาย พอดีไปเจอลูกบอลเก่าที่น้องมะนาวกะนุ่มนิ่มไม่ยอมเล่น เลยลองเอาไปใส่กรงให้ผลปรากฏว่า กลายเป็นของโปรดน้องเขียว
เล่นได้ทั้งวันเลย อ่ะค่ะ...ดีจังเน้อ
|
